OLUR böyle şeyler.
Bizim Başbakan, adamların Cumhurbaşkanı’na Davos’ta, yüzlerce kişinin, onlarca kameranın önünde “ayar verince”, onların Dışişleri Bakan Yardımcısı’nın bizim Büyükelçi’ye “taammüden” ayar vermeye kalkışması normaldir.
Bizim Başbakan, onların Cumhurbaşkanı’na ayar verince onlar kızar, onların bakan muavini bizim elçiye verince biz kızarız.
Ama kabul edelim ki, arada bir fark var.
Bizim Başbakan, onların Cumhurbaşkanı’na açık, net, delikanlıca posta koyuyor.
Onların bakan yardımcısı ise yılan gibi, kaypakça.
Meclise davet ediyor. Kapıda bekletiyor. Sonra da bizim büyükelçinin anlamayacağı bir dille, İbranice hakaret ediyor. Oraya çağırdığı gazeteciler anlasınlar diye izahat da veriyor ama o da İbranice.
Buna alçaklık denir.
İsrailli Bakan Yardımcısı adam olsa, ne diyecekse bizim büyükelçinin anlayacağı şekilde der, bizim büyükelçi de verecekse cevabını verirdi. Ne olacaksa da olurdu.
İsrailli Bakan Yardımcısı’nın yaptığını, bizim memlekette it kopuk taifesi turistlere yapar. Yapılanın düzeyi budur. Bel altıdır. Pusudur.
İşin garip tarafı, İsrail-Türkiye ilişkileri her iki taraf için “iç politika” aracı oldu.
Bunun iki taraf için de doğru olmadığı elbet anlaşılır.
Ama yakın zamanda olacağını zannetmiyorum.

Not: Keşke büyükelçimiz kurulan pusuyu fark edebilse, anlayabilse ve Hasan Esat Işık’ın bir dönem Fransa’da yaptığını yapıp, yani kapıyı vurup, hatta okkalı bir de hakaret edip o odadan çıkabilseydi.

haberturk